Ferhat Göçer’in kızı Yağmur Göçer babasının kendisiyle ilgilenmediğini farklı mecralarda pek çok kez dile getirdi. Astım hastası olan Yağmur Göçer özel bir televizyon kanalında çok konuşulacak iddialarda bulundu. Yağmur Göçer, programda yöneltilen ‘Babana ne söylemek istersin?’ sorusuna ise ‘Anlatsam herkes anlardı senin bana bakar bakmaz anlaman gerekiyordu. Ben yaşadıklarım için değil yaşayamadıklarım için konuşuyorum. Hissettiklerimi sana anlatamadığım için konuşuyorum. Anlasaydın anlatmak zorunda kalmazdım’ yanıtı verdi.
“BABAM BENİ BIRAKIP HEMŞİREYLE KONSERE GİTTİ”
“Annem bana küçükken hediye alıp ‘baban aldı’ derdi. Ben astım hastasıyım. Kolum 8 ay felç kaldı babamın evine gittim babam beni bırakıp hemşireyle birlikte konsere gitti. Ortaokul mezuniyetime babamla gidebilmek için hastane çıkışında babama gittim. Sabah benimle mezuniyete geleceğini düşlediğim babam beni evden yine yolladı. Annemin bizim oturduğumuz siteye girmesi yasaktı. Yan komşumun kızı beni aldı. İki üç saat içerisinde iğnelerle hazırlanıp ortaokul mezuniyetine gittim. Ben orada babamla olmak istiyordum. Bu yazıyı bana annem yazdırmadı. Ben tek başıma yazdım. Sen çağır baban hazır diyor şarkıda çağrılarımı mı almadı? Bu yazının amacı suçlamak ya da medyada olduğu yeri karalamak değil bu benim hissettiklerim. Karalamak olsa daha sertiyle annemin dolduruşuna geliyor olsam mesajlarda denilen gibi bu değil.”
“HAYATIMIN MERKEZİ BABAMDI”
“Geçimimin büyük bir kısmını annem karşılıyor. Ben Yeditepe’yi çizim sınavıyla kazandım. Ama burslu ama burssuz. Babalık maddiyatla yapılmaz. Babam evdeki kediye köpeğe ‘kızım’ derdi, bana ‘takoz’ derdi. Ben babamdan sevgi kelimeleri duymadım. Bir kız çocuğu babasından ne ister diye yazdım. Yazdıklarımda baba sevgisi bulamadım. Saçını okşayan bir baba bulamadım. Ben ne yapmış olabilirim de babam 8,5-9 aydır yok sayılmanın karşılığı olabilir. Tek aşkımdı ilk aşkımdı. Ben başka birine güvenmekte çok zorlanıyorum. Sevilmeyi bilmiyorum ki eş seçimi yapabileyim. Nasıl bir sevgi alabilirim ki? Her elini uzatana kılıcımı çekiyorum ki yaralanmamak için. Hayatımın merkezi babamdı. Hayatımın merkezi boşaldı.
“BABAMI GÖZYAŞLARIM İÇİN AFFETMEYECEĞİM”
Annem bana dedi ki biz ayrıldık, ben babanı her şey için affettim ama senin gözyaşların için affetmeyeceğim. Ben babamı bu gözyaşları için affetmeyeceğim zaten. Bu sizin gördüğünüz o evde yaşarken haftanın üç-dört günü böyleydim. Ağlamamak için yukarı bakıp odama gidip ağlıyordum ben. Beklediğim bir cümleyi duyamamak yeterince can acıtıcıydı. Kardeşimi her şeyden çok seviyorum. Benim yaşadıklarımı yaşamasın diye dua ettim. Kardeşim Londra’ya taşındı oraya gidip geliyor. O daha çocuk benim yaşadıklarımı yaşamasın. Ne olursa olsun kardeşim. Benim ne eksiğim vardı ben de çocuktum ben de bebektim. Ben de Can yaşındaydım. Bi çocuk ne yapmış olabilir? Şu an Can’la kurduğu iletişimi benle kurmayacak ne yapmış olabilirim? O erkek ben kız, ulaşabildiğim tek cevap bu. Keşke defalarca arasaydı da açmasaydım.”
“HİSSETTİKLERİMİ SANA ANLATAMADIĞIM İÇİN KONUŞUYORUM”
‘Konserlerinde kızım seninle yeterince ilgilenemediğim için özür dilerim’ cümleleri doğru mu sorusuna ise; ‘Ben denk geldim bu dediğine ama sonrasında bir şey değişmedi’ dedi. ‘Babana ne söylemek istersin?’ sorusuna ise ‘Anlatsam herkes anlardı senin bana bakar bakmaz anlaman gerekiyordu. Ben yaşadıklarım için değil yaşayamadıklarım için konuşuyorum. Hissettiklerimi sana anlatamadığım için konuşuyorum. Anlasaydın anlatmak zorunda kalmazdım’ dedi.